Serie: Uit het klaslokaal (1) | Het bord: hulpmiddel of afleiding?

Onlangs was ik in gesprek met een leerkracht. Hij worstelde met de beperkte ruimte op zijn bord. Op een krijtbord kon je een lesdoel eenvoudig laten staan, maar op een digibord verdwijnt het vaak zodra je naar de volgende slide gaat.
 
Herkenbaar? In veel klaslokalen zie ik borden vol informatie: dagritmekaarten, het zendingsgeldbedrag, klassendiensten, reminders en andere mededelingen. En ergens daartussen moet ook nog ruimte zijn voor een stappenplan bij een rekensom of een voorbeeld van een taalopdracht.

Maar houden leerlingen zo nog overzicht? En hoeveel prikkels moeten zij eigenlijk filteren voordat ze bij de kern van de les komen?
Dat bracht ons bij een belangrijke vraag: wat is eigenlijk de functie van het bord?
 
Het bord zou in de eerste plaats het leren moeten ondersteunen. Alles wat niet direct bijdraagt aan het lesdoel of de instructie, kan vaak beter een andere plek krijgen. Denk aan een overzichtelijk prikbord aan de muur voor mededelingen en vaste informatie.

Vanuit Bijbels Onderwijzen spreken we over het uitgangspunt dat onderwijsvoorzieningen het opvoeden en onderwijzen ondersteunen. Dat geldt ook voor het bord. De inrichting ervan is geen doel op zich, maar helpt leerlingen om hun aandacht te richten op wat op dat moment geleerd moet worden.

Een vol bord lijkt misschien efficiënt, maar werkt vaak juist averechts. Leerlingen worden voortdurend blootgesteld aan prikkels die hun aandacht vragen. Hoe meer informatie concurreert om aandacht, hoe moeilijker het wordt om de focus te houden op wat op dat moment geleerd moet worden.
 
Kijk morgen eens kritisch naar jouw (white)bord. Welke informatie ondersteunt het leren van je leerlingen? En wat leidt juist af?
Want als alles aandacht vraagt, krijgt uiteindelijk niets echt aandacht.